Rola fitoterapeutyków w patogenezie i leczeniu cukrzycy

Autor

  • Anastazja Woźniczka Zakład Biochemii, Katedra Biochemii i Chemii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
  • Wiktor Pełka Zakład Biochemii, Katedra Biochemii i Chemii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
  • Aleksandra Tarasiuk-Zawadzka Zakład Biochemii, Katedra Biochemii i Chemii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
  • Jakub Fichna Zakład Biochemii, Katedra Biochemii i Chemii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

DOI:

https://doi.org/10.18388/gnvzwf18

Abstrakt

Fitoterapia stanowi istotne źródło substancji leczniczych, a zainteresowanie wykorzystaniem preparatów roślinnych w terapii cukrzycy systematycznie wzrasta. Wiele ekstraktów roślinnych oddziałuje na ważne elementy metabolizmu glukozy, m.in. poprzez modulację aktywności dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), zwiększenie wychwytu glukozy przez tkanki oraz poprawę funkcji komórek beta trzustki. Wyniki badań eksperymentalnych wskazują, że czystek, herbata, oliwka europejska, żeń-szeń amerykański, berberys czy morwa biała mogą wspierać kontrolę glikemii oraz ograniczać rozwój powikłań metabolicznych. Pomimo obszernej literatury, skuteczność kliniczna wielu fitoterapeutyków pozostaje niejednoznaczna, co wskazuje na potrzebę przeprowadzenia dalszych, dobrze zaprojektowanych badań klinicznych.

W niniejszym opracowaniu przedstawiono przegląd roślin leczniczych, których zastosowanie w terapii cukrzycy znajduje potwierdzenie w badaniach eksperymentalnych in vitro i in vivo oraz klinicznych, a także wskazano obiecujące kierunki dalszych badań nad nowymi fitoterapiami wspomagającymi leczenie cukrzycy.

Streszczenie graficzne

Opublikowane

2026-06-13

Numer

Dział

Artykuły