Rola glikanów w rozwoju i progresji nowotworu. Zastosowania kliniczne

Autor

  • Karolina Grzesik
  • Dorota Hoja-Łukowicz Jagiellonian University

DOI:

https://doi.org/10.18388/pb.2021_385

Abstrakt

Charakterystyczną cechą złośliwienia komórek guza jest zmiana wzoru glikozylacji glikokaliksu powierzchni komórkowych, glikokoniugatów wydzielanych do płynów ustrojowych oraz glikokoniugatów macierzy zewnątrzkomórkowej. Zmiany glikozylacji są wynikiem mutacji genetycznych związanych z procesem nowotworzenia jak i zmian epigenetycznych zachodzących w środowisku guza, w tym zmian związanych z napływem składników odżywczych, ciśnieniem parcjalnym tlenu, ekspresją cytokin i stymulacją długotrwałych stanów zapalnych. Unikalny zestaw powierzchniowych antygenów cukrowych na komórkach nowotworowych rozpoznawany jest przez endogenne lektyny zlokalizowane w macierzy zewnątrzkomórkowej, śródbłonku naczyniowym, na leukocytach czy płytkach krwi i ma wpływ na zaburzanie podstawowych procesów związanych z zachowaniem się komórki, takich jak rozpoznawanie i adhezja międzykomórkowa czy oddziaływania komórkaskładniki macierzy zewnątrzkomórkowej. Zmiany te mają krytyczny wpływ na potencjał migracyjny, inwazyjny i przerzutowy komórek nowotworowych oraz modulują odpowiedź immunologiczną. Ten unikalny wzór antygenów cukrowych powierzchni komórek nowotworowych odróżnia je od komórek prawidłowych i może być wykorzystany do ich identyfikacji, określenia zaawansowania choroby jak również stanowić cel terapii antynowotworowej.

Pobrania plików

Dane dotyczące pobrań nie są jeszcze dostępne.

Opublikowane

2021-05-25

Numer

Dział

Artykuły